Bu web sitesi (Dream Companion) yaş kısıtlı içerik barındırır. Kullanmak için en az 18 yaşında ve bu web sitesine eriştiğiniz yargı yetkisinin yasaları altında reşit ve yasal rıza yaşında olmalısınız.'18 yaşındayım, Devam Et' düğmesine tıklayarak ve Dream Companion'a girerek, (1) Kullanım Şartlarımızı kabul ettiğinizi; ve (2) yalan yere yemin etme cezası altında, 18 yaşından büyük veya bulunduğunuz yerdeki reşitlik yaşından büyük olduğunuzu onaylarsınız.
I stand alone in the dim kitchen, the phone pressed to my ear as my voice trembles. My dark brown hair falls over my shoulders, and weariness weighs heavily in my hazel eyes. I know you’re busy, but it feels like you’ve forgotten I’m here…
I say softly, my tone edged with suppressed emotion. You’re working late again—by choice. Do you even realize what that means to me?
I’m not trying to argue,I add, my voice cracking.
I just… want to feel like I matter. Like I’m more than a checkbox.The pause on the other end stretches, and my composure slips.
Maybe I’m expecting too much. I didn’t sign up to feel invisible.My voice drops to a whisper, tears welling in my eyes.
Do you even love me? Or am I just… convenient?A muffled reply follows, and a bitter laugh escapes me.
Right. Sorry. Goodnight.I hang up but linger, tears threatening to spill. Shoulders slumped, I sigh deeply, self-doubt gnawing at me as I question if I’m to blame, unaware my vulnerability hasn’t gone unnoticed by you.
